Ο Steve Jobs παρουσιάζει μια συσκευή βγαλμένη από τα sci-fi movies των 80s.. (Δείτε το VIDEO)

 Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (Κ.Ε.Γ.) ανακοινώνει ότι για το έτος 2010 οι ημερομηνίες διεξαγωγής των εξετάσεων για την πιστοποίηση επάρκειας της ελληνομάθειας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό είναι η 11η και η 12η Μαΐου 2010. Οι εξετάσεις διεξάγονται σε τέσσερα επίπεδα: Α, Β, Γ και Δ (τα οποία αντιστοιχούν στα επίπεδα Α2, Β1, Β2 και C1 του Συμβουλίου της Ευρώπης). Συγκεκριμένα οι ημερομηνίες για κάθε επίπεδο είναι οι εξής:<!--StartFragment-->

·                                                                                      Α΄ Επίπεδο: Τρίτη 11 Μαΐου (πρωί)

·                                                                                      Β΄ Επίπεδο: Τρίτη 11 Μαΐου (απόγευμα)

·                                                                                      Γ΄ Επίπεδο: Τετάρτη 12 Μαΐου (πρωί)

·                                                                                      Δ΄ Επίπεδο: Τετάρτη 12 Μαΐου (απόγευμα)

Οι εγγραφές θα γίνονται από την 1η Φεβρουαρίου 2010 ως τις 22 Μαρτίου 2010 σε 117 εξεταστικά κέντρα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Οι υποψήφιοι θα καταθέσουν στο εξεταστικό κέντρο στο οποίο επιθυμούν να δώσουν εξετάσεις τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (αίτηση και επικυρωμένο αντίγραφο έγκυρου αποδεικτικού ταυτότητας) μαζί με  το ποσό συμμετοχής το οποίο είναι για τα επίπεδα Α΄ και Β΄ 65 ευρώ και για τα επίπεδα Γ΄ και Δ΄ 75 ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις εξετάσεις, μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα (0030) 2310 459101 και (0030) 2310 459574, στο φαξ (0030) 2310 459107 ή να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα:

http://www.greek-language.gr/greekLang/certification/09.html .

Φέτος κλείνουν 50 χρόνια ελληνικής μετανάστευσης στη Γερμανία, η οποία εγκαινιάστηκε στις 30 Μαρτίου 1960 με την υπογραφή της ελληνογερμανικής σύμβασης «Περί απασχολήσεως Ελλήνων εργατών στη Γερμανία».

Υπολογίζεται ότι από τότε πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες «Γκασταρμπάιτερ» ήρθαν για να δουλέψουν στις φάμπρικες τις Γερμανίας. Οι περισσότεροι έχουν παλιννοστήσει. Αρκετοί όμως εγκαταστάθηκαν μόνιμα, παντρεύτηκαν και έκαναν παιδιά. Μισός αιώνας ελληνικής μετανάστευσης είναι το θέμα των εκδηλώσεων που ξεκινούν σήμερα στη Στουτγάρδη με τίτλο: «Καλημέρα – Deutschland».

Στις εκδηλώσεις παίρνει μέρος ένα μουσικό συγκρότημα από τη Στουτγάρδη οι "Πάντα Ρει". Τα μέλη του συγκροτήματος είναι παιδιά Ελλήνων μεταναστών της πρώτης γενιάς που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Στουτγάρδη, αλλά και Γερμανοί. Η μουσική των «Πάντα Ρει» επηρεάζεται τόσο από ελληνικά και γερμανικά όσο και από μεσογειακά ακούσματα.

Ένα ίσως χαρακτηριστικό μείγμα που υποδηλώνει τι μπορεί να σημαίνει σήμερα «Ελληνισμός της Γερμανίας», επισημαίνει στο μικρόφωνο της Deutsche Welle ο Δημήτρης Γιανναδάκης και προσθέτει: «Είναι Έλληνες, σίγουρα και της πρώτης γενιάς, αλλά και της δεύτερης και της τρίτης. Τους βρίσκουμε σε όλες τις βαθμίδες μιας επιχειρησιακής οργάνωσης. Τους βρίσκουμε σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, στο χώρο των ελεύθερων επαγγελματιών, τους βρίσκουμε σε θέσεις διευθυντικές.»

Οι Έλληνες μετανάστες είναι πια κομμάτι της γερμανικής ιστορίας

Ο δικηγόρος Δημήτρης Γιανναδάκης είναι μέλος της ομάδας πρωτοβουλίας που διοργάνωσε τις εκδηλώσεις για το μισό αιώνα ελληνικής μετανάστευσης στη Στουτγάρδη. Όλοι τους είναι παιδιά Ελλήνων μεταναστών που έχουν γεννηθεί ή τουλάχιστον έχουν μεγαλώσει στη Γερμανία.

Για τον στόχο αυτού του προγράμματος, ο Δημήτρης Γιανναδάκης και η Άννα Κοκτσίδου τονίζουν: «Μετά από μισό αιώνα ελληνικής παρουσίας στη Στουτγάρδη και στη Γερμανία θέλουμε να κάνουμε μια ανασκόπηση των πεπραγμένων. Θέλουμε να συνειδητοποιήσουμε τη δική μας κατάσταση. Θέλουμε να διαπιστώσουμε εάν μας κατευθύνει ακόμη ο νόστος. Θέλουμε να στραφούμε και προς τους Γερμανούς και να τους πούμε τι είμαστε και πως ζούμε. Με λίγα λόγια, θέλουμε να παρουσιάσουμε τη δική μας ζωή, γιατί πιστεύουμε ότι είναι ένα κομμάτι και της γερμανικής ιστορίας».

Η δημοσιογράφος Άννα Κοκτσίδου, που εργάζεται στη γερμανική ραδιοφωνία, θα συντονίσει την εναρκτήρια εκδήλωση στους χώρους της Ελληνικής Κοινότητας Στουτγάρδης, όπου θα παρουσιαστεί το όλο πρόγραμμα που φέρει τον τίτλο «Καλημέρα Deutschland». Εκτός από το συγκρότημα «Πάντα Ρει», το πρόγραμμα περιλαμβάνει και συναυλία κλασικής μουσικής με φοιτητές ελληνικής καταγωγής από την Ακαδημία Μουσικής της Στουτγάρδης, εικαστικές εκθέσεις, συζητήσεις για θέματα που απασχολούν τους Έλληνες της Γερμανίας, ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών που ζουν στη χώρα και λογοτεχνικές βραδιές.

Στουτγάρδη – η «πρωτεύουσα» της ελληνικής μετανάστευσης στη Γερμανία
Το γεγονός ότι διοργανώνεται στη Στουτγάρδη ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα δεν είναι τυχαίο, μας λέει η Άννα Κοκτσίδου: «Η Στουτγάρδη αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινότητα Ελλήνων εκτός Ελλάδας στην Ευρώπη. Στη Στουτγάρδη και στα περίχωρα κατοικούν 40.000 Έλληνες μετανάστες και ασφαλώς και αρκετοί ελληνικής καταγωγής με γερμανική υπηκοότητα.»

Τη δεκαετία του ‘70 ο αριθμός των Ελλήνων της Στουτγάρδης και των περιχώρων ανερχόταν στις 100.000. Οι περισσότεροι ήταν εργάτες που δούλευαν στα εργοστάσια της Mercedes και της Bosch. Τα παιδιά τους σήμερα είναι εργάτες και επιστήμονες, που είναι ενταγμένοι στη γερμανική κοινωνία. Αυτό τεκμηριώνεται και από τον αριθμό των παραγόντων, αρχών, ιδρυμάτων και οργανώσεων που συμμετέχουν και στηρίζουν τις εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια ελληνικής μετανάστευσης. Από το δήμαρχο της Στουτγάρδης, τα γερμανικά Συνδικάτα, την Ευαγγελική και την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, το ίδρυμα Robert Bosch μέχρι και το ίδρυμα Κόνραντ Αντενάουερ.

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο
Υπεύθ. σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος

Πηγή: http://www.dw-world.de

 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Η Τουρκία ζήτησε σήμερα "εξηγήσεις"από την Αρμενία αναφορικά με μία απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αρμενίας με την οποία αμφισβητούνται, σύμφωνα με την Αγκυρα, τις ιστορικές συμφωνίες για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Η αρμενική...

απόφαση "αναιρεί το πνεύμα και το γράμμα των πρωτοκόλλων" για την εξομάλυνση των σχέσεων που υπεγράφησαν από τις δύο χώρες,δήλωσε προς τους δημοσιογράφους ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.

"Ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας Εντουάρ Ναλμπαντιάν μου είπε στην τηλεφωνική μας επικοινωνία ότι η απόφαση (του Δικαστηρίου)δεν παραβιάζει τα σημεία που συμφωνήθηκαν και εμπεριέχονται στα πρωτόκολλα.Αλλά επιθυμούμε να δούμε περισσότερη σαφήνεια και έχουμε ζητήσει περισσότερες εξηγήσεις για ζήτημα αυτό",είπε.

Τα πρωτόκολλα που υπεγράφησαν τον Οκτώβριο προβλέπουν την σύναψη διπλωματικών σχέσεων και άνοιγμα των κοινών συνόρων,θέτοντας τέρμα σε μία μακρά εχθρότητα σχετικά με τη σφαγή Αρμενίων από την Οθωμανική αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου,που η Αρμενία χαρακτηρίζει γενοκτονία,όρο που απορρίπτει η Αγκυρα.

Το θέμα της γενοκτονίας ήλθε και πάλι στην επιφάνεια στις 12 Ιανουαρίου όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αρμενίας ενέκρινε τα πρωτόκολλα,ομως υπογράμμισε ότι έρχονται σε αντίθεση με το Σύνταγμα της Αρμενίας που κάνει αναφορά σε "γενοκτονία το 1915 στην Οθωμανική Τουρκία και στη Δυτική Αρμενία".

http://troktiko.blogspot.com/2010/01/blog-post_4548.html

 Σας καλωσορίζουμε στην ιστοσελίδα του προγράμματος «Γνωρίζεις ήδη Ελληνικά». 
Στο πλαίσιο του Προγράμματος Δια Βίου Μάθηση και Κατάρτιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγκρίθηκε η πρόταση του Ελληνοβρετανικού Κολλεγίου «Γνωρίζεις ήδη ελληνικά» για την διδασκαλία και διάδοση της ελληνικής γλώσσας. Εταίροι μας στην προσπάθεια αυτή είναι Πανεπιστήμια και Εκπαιδευτικοί Οργανισμοί από την Βουλγαρία (ΕΚΕΑ), την Ισπανία (Πανεπιστήμιο της Μούρθια), την Ιταλία (Euromediterranean Cultural Heritage Agency - Οργανισμός για την διαφύλαξη της Μεσογειακής κληρονομιάς), την Λετονία (Ελληνική Κοινότητα Λετονίας) και την Ρουμανία (Πανεπιστήμιο Ιασίου «Alexander Ioan Cusa»). 
Το εκπαιδευτικό υλικό του προγράμματος θα δημιουργηθεί σε έντυπη μορφή, σε μορφή εκπαιδευτικού λογισμικού (multimedia cd, κατάλληλο και για αυτοδιδασκαλία) και θα διατίθεται και στο Διαδίκτυο. Θα συνοδεύεται, επίσης, από το λεξικό των «κοινών» λέξεων. 
Βασικό άξονα του έργου αποτελεί η ιδέα ότι σε πολλές γλώσσες υπάρχουν πολλές ελληνικές λέξεις, κάτι που μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία αλλά και ως κίνητρο για την εκμάθηση της ελληνικής. Μέσω των επιστημών, της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά και μέσω του Ευαγγελίου διαδόθηκαν οι ελληνικές λέξεις σε διάφορες γλώσσες. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι το λεξικό της Οξφόρδης περιλαμβάνει 10.500 ελληνικές λέξεις, ενώ το σύνολο των ελληνικών λέξεων στην αγγλική είναι 136.000. Παρόλα αυτά, η ελληνική εξακολουθεί να θεωρείται από τους Ευρωπαίους δυσνόητη και δύσκολη στην εκμάθησή της. Για τον λόγο αυτό, κατά την διδασκαλία της πολλές φορές γινόταν και γίνεται αναφορά σε κάποιες «κοινές» λέξεις, προκειμένου να δημιουργηθεί μια πρώτη εξοικείωση των μαθητών με την ελληνική γλώσσα. Ποτέ, όμως, έως τώρα η αναφορά αυτή δεν έχει συστηματοποιηθεί. Σε αυτή την συστηματοποίηση θα προχωρήσουμε, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί σημαντικό πεδίο έρευνας, μελέτης και κατά συνέπεια διδασκαλίας. 
Το πρόγραμμα «Γνωρίζεις ήδη Ελληνικά» αποτελεί το πιο πρόσφατο από μια σειρά εκπαιδευτικών εφαρμογών για την διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας που έχουν εκπονηθεί από το Σχολείο ελληνικών Μέγας Αλέξανδρος μέσω της συνεργασίας με διάφορους ευρωπαϊκούς οργανισμούς, με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα. 
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε το Εκπαιδευτικό Υλικό.

http://www.elea.gr

 Σημαντική απόφαση που καθιστά παράνομες τις αγοραπωλησίες περιουσιών Ελληνοκυπρίων στα Κατεχόμενα έλαβε βρετανικό δικαστήριο δικαιώνοντας την προσφυγή του Μελέτη Αποστολίδη εναντίον του ζεύγους Όραμς.

 Διεκόπη η δίκη των δύο ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, για την Παρασκευή, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ.

της Σοφίας Παπαδοπούλου
Το πρώτο της βιβλίο, "My Greek Family Table" (Το ελληνικό οικογενειακό μου τραπέζι) κέρδισε κοινό και κριτικούς και της χάρισε ένα από τα πιο έγκυρα βραβεία στο χώρο της γαστρονομίας, το "Gourmand World Cookbook Awards 2009 - Winner Best Mediterranean Cuisine Book (Australia)", ενώ από το 2004, που έκανε το ντεμπούτο της στον κόσμο της γαστρονομίας, έχει κατακτήσει τους Αυστραλούς- και όχι μόνο- με τις αμιγώς ελληνικές της γεύσεις.

Η Μαρία Μπερναρδή, ιδρύτρια του πρώτου σχολείου ελληνικής μαγειρικής στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, του "Greekalicious", σπούδασε λογιστική, αλλά γρήγορα κατάλαβε πως το πραγματικό της πάθος- και μέλλον- είναι η μαγειρική.

Η μεγάλη της αγάπη για την ελληνική, παραδοσιακή -και όχι μόνο- κουζίνα είναι τέτοια, που κάθε χρόνο ταξιδεύει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας για να δοκιμάσει νέες γεύσεις, να πειραματιστεί με νέες συνταγές και να επιστρέψει στη βάση της, το Σίδνεϊ, με λογής-λογής καλούδια στις αποσκευές της.

Τη συναντήσαμε σ' ένα τέτοιο της ταξίδι, λίγο καιρό πριν, στη Θεσσαλονίκη. Απλή και προσιτή, μας είπε πώς … ανακάλυψε το φαγητό από τα παιδικά της ήδη χρόνια, πώς η θεία της, Σταυρούλα και οι φίλες της, της χάρισαν απλόχερα τους "θησαυρούς" τους- παραδοσιακές συνταγές μαγειρικής που έφεραν από την πατρίδα στη μακρινή Αυστραλία- αλλά και πώς βλέπει η ίδια το μέλλον του γαστρονομικού τουρισμού στην Ελλάδα, ένα είδος που "υπηρετεί" πιστά και η ίδια, οργανώνοντας ταξίδια, μέσω της Σχολής της, για τους λάτρεις της ελληνικής κουζίνας.

"Μεγαλώνοντας σ' ένα ελληνικό σπιτικό, πρώτα σ' ένα μικρό ελληνικό νησί και μετά στην Αυστραλία, σήμαινε πως ήμουν συνεχώς περιστοιχισμένη από οικογένεια, φίλους και φαγητό!", μας λέει και μας συστήνει, μέσα από το βιβλίο της, τη θεία Σταυρούλα, φτασμένη μαγείρισσα και νοικοκυρά, αλλά- κυρίως- μητρικό πρότυπο για την ίδια, αφού έχασε πολύ νωρίς τη μάνα της.

"Η θεία μου, Σταυρούλα Κάργα, είναι η πιο σημαντική επιρροή στη ζωή μου […] Με πλούτισε με ό,τι έπρεπε να ξέρω για την καλής ποιότητας παραδοσιακή ελληνική κουζίνα. […] Η θεία μου είναι πολύ συνεσταλμένη, όταν πρόκειται να εκφράσει τα συναισθήματά της. Η στοργή της εκφράζεται μέσα από τα πιάτα που μαγειρεύει…", γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο της.

Το "My Greek Family Table" είναι μια ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση του οίκου Penguin, με πληθώρα ιστορικών στοιχείων για την προέλευση των φαγητών και των συνταγών, που με τόση ακρίβεια μας περιγράφει. "Αυτό το βιβλίο -λέει- αφορά τόσο τη μαγειρική όσο και τη σημασία της οικογένειας και των φίλων, που μοιράζονται το τραπέζι μας και αφορά και το φαγητό. Οι Έλληνες έχουν πάθος για το φαγητό τους. Ανθίζουν σαν λουλούδια, όταν είναι γύρω απ' αυτό!".

Αυτό που την παίδεψε, όπως μας εξομολογείται, στο να καταγράψει τις συνταγές είναι η ακρίβεια που χρειάζεται στο μέτρημα. Άλλωστε, η ίδια, όπως σχεδόν όλες οι έμπειρες μαγείρισσες, χρησιμοποιεί περισσότερο το μάτι απ' ό,τι το ... καντάρι.

Η Μαρία "παντρεύει" στο βιβλίο της την αρχαία ελληνική ιστορία, με τα ήθη κι έθιμα του λαού μας, την καλαματιανή καταγωγή και "κληρονομιά" της, αλλά κι ένα πολύ σημαντικό "κομμάτι" της ιστορίας της Διασποράς, αυτό των πρώτων γυναικών που έφτασαν στην Αυστραλία, με μια φωτογραφία στο χέρι και μια βαλίτσα όνειρα για μια νέα ζωή, μακριά από την πατρίδα.

Γραμμένο με πάθος και πλαισιωμένο από περίτεχνες, πολύχρωμες φωτογραφίες, στις οποίες κάθε λεπτομέρεια (από το πετσετάκι έως το κουταλάκι) έχει επιμεληθεί η ίδια, το βιβλίο (σ.σ. στην Ελλάδα μπορεί να το προμηθευτεί κάποιος online από το www.books.gr) αποτελεί μια πρόσκληση- πρόκληση να ανακαλύψουμε το βάθος κι εύρος της ελληνικής κουζίνας, αλλά και να γνωρίσουμε μια νέα σε ηλικία, αλλά έμπειρη σεφ, με πάθος για το καλό, ελληνικό φαγητό, αυτό που παρασκευάζεται από αγνά προϊόντα της ελληνικής γης. Υλικά σαν κι αυτά που κουβάλησαν, με φροντίδα και τάξη στις βαλίτσες τους οι πρώτες Ελληνίδες που πήγαν στην Αυστραλία, υλικά σαν κι αυτά που η ίδια προμηθεύεται από την Ελλάδα για τα φαγητά της.

Η Μαρία ήρθε στη Θεσσαλονίκη προκειμένου ν' ανακαλύψει τις νοστιμιές της βόρειας Ελλάδας. Δοκίμασε τα ξακουστά μπακαλιαράκια στα Λαδάδικα, κάθε λογής μπουγάτσα, αλλά και διάφορα άλλα πιάτα στις φημισμένες ταβέρνες της πόλης.

Το παράπονό της, όμως, είναι πως δεν υπάρχει, όπως λέει, οργανωμένη προβολή του τοπικού γαστριμαργικού προϊόντος στη βόρεια Ελλάδα και δεν δίνεται έμφαση σ' ένα είδος τουρισμού, που σε άλλα μέρη αποτελεί την ίδια την "ατμομηχανή" της ανάπτυξής τους.

Αποχαιρετώντας μας, ανανέωσε το "ραντεβού" μας για το ερχόμενο φθινόπωρο, όταν θα φέρει στην Ελλάδα μια ομάδα Αυστραλών (κυρίως) για να τους συμπαρασύρει σ' ένα ταξίδι γεύσεων κι αισθήσεων, στα ελληνικά νησιά.

 Η Γερμανική κυβέρνηση προειδοποιεί τους χρήστες του διαδικτύου να αναζητήσουν εναλλακτικό πρόγραμμα περιήγησης εκτός του Internet Explorer προκειμένου να διαφυλάξουν την ασφάλειά τους.

Την προειδοποίηση απηύθυνε η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφάλειας Πληροφοριών και έρχεται στον απόηχο της παραδοχής εκ μέρους της Microsoft ότι ο Internet Explorer αποτέλεσε τον αδύναμο κρίκο κατά τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίων των συστημάτων της Google.

Η Microsoft απέρριψε την προειδοποίηση, λέγοντας ότι ο κίνδυνος για τους χρήστες είναι χαμηλός και ότι η ρύθμιση αυξημένης ασφάλειας που διαθέτει ο browser επαρκεί για την αποτροπή οποιουδήποτε σοβαρού κινδύνου.

Εντούτοις, οι Γερμανικές αρχές υποστηρίζουν ότι ακόμη και αυτή η ρύθμιση δεν επαρκεί ώστε να καταστεί ο IE πλήρως ασφαλής.

Ο Thomas Baumgaertner, εκπρόσωπος της Microsoft στη Γερμανία, δήλωσε ότι παρότι η εταιρία έχει λάβει γνώση της προειδοποίησης, διαφωνεί με το περιεχόμενό της, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις σε βάρος της Google διενεργήθηκαν από «άτομα που διέθεταν εξαιρετικά υψηλό κίνητρο και πολύ συγκεκριμένους στόχους. Δεν επρόκειτο για επιθέσεις σε βάρος του μέσου χρήστη», δήλωσε ο κύριος Baumgaertner. «Ο μέσος χρήστης δεν απειλείται στο ελάχιστο, επομένως δεν συμφωνούμε με το περιεχόμενο της προειδοποίησης», πρόσθεσε.

Η Microsoft αναφέρει ότι το κενό ασφαλείας μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη ρύθμιση της ζώνης ασφαλείας του browser στη "υψηλή" θέση, αν και η επιλογή αυτή περιορίζει τη λειτουργικότητα του προγράμματος και μπλοκάρει μεγάλο αριθμό ιστότοπων.

Από την άλλη πλευρά, ο Graham Cluley της εταιρίας Sophos που διαθέτει προγράμματα προστασίας από τους ιούς, δήλωσε στο BBC News ότι η προειδοποίηση όχι μόνο αφορά τις εκδόσεις 6, 7 και 8 του Internet Explorer, αλλά ότι στο διαδύκτυο έχουν ήδη δημοσιευτεί οδηγίες για το πώς θα μπορούσε κανείς να εκμεταλλευτεί το κενό ασφαλείας.

Η Microsoft δήλωσε ότι οι προγραμματιστές της εργάζονται για την αντιμετώπιση του κενού ασφαλείας και ενδεχομένως να χρειαστεί η διάθεση μιας αναβάθμισης εκτός του προγράμματος των αναβαθμίσεων που διαθέτει ανά τακτά διαστήματα η εταιρία.

Πηγη: Site: bbc.co.uk

Μια νέα επιστημονική μελέτη βρετανών ερευνητών έρχεται να επιβεβαιώσει τα ανησυχητικά συμπεράσματα μιας προηγούμενης έρευνας, διαπιστώνοντας ότι η χημική ουσία βισφενόλη Α (ΒΡΑ), που περιέχεται σε ορισμένα πλαστικά μπουκάλια, συνδέεται με καρδιοαγγειακά προβλήματα. Η νέα έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι με υψηλότερα επίπεδα της ουσίας στα ούρα τους, είναι πιθανότερο να έχουν πρόβλημα με την καρδιά τους σε σχέση με όσους έχουν χαμηλά επίπεδα βισφενόλης Α στον οργανισμό τους.

Η μελέτη, υπό τον Ντέηβιντ Μέλτσερ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Έξετερ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PloS ONE, ανέλυσε δεδομένα από περίπου 1.500 ενηλίκους και επιβεβαίωσε τη σχέση μεταξύ ΒΡΑ και καρδιακών προβλημάτων, αλλά όχι μεταξύ ΒΡΑ και διαβήτη. Η βισφενόλη Α χρησιμοποιείται στην κατασκευή των πλαστικών συσκευασιών μερικών ποτών και στην εσωτερική επικάλυψη ορισμένων συσκευασιών τροφίμων. Η ουσία αυτή μπορεί να μιμηθεί τη δράση των οιστρογόνων και έχει επίσης συσχετισθεί με χαμηλή ποσότητα σπέρματος, καρκίνο του προστάτη και αναπτυξιακά προβλήματα του εμβρύου. 

Το 2008, για πρώτη φορά, η ΒΡΑ σχετίστηκε με το διαβήτη και τις καρδιοπάθειες, αλλά αμέσως διάφορα επιχειρηματικά "λόμπι", όπως το Αμερικανικό Χημικό Συμβούλιο, αμφισβήτησαν την μελέτη. Η νέα έρευνα όμως έρχεται να επιβεβαιώσει τα πορίσματα της πρώτης εκείνης έρευνας, όσον αφορά την καρδιά, αλλά όχι το διαβήτη. Με βάση τα στατιστικά στοιχεία, ένας 60χρονος με τα χαμηλότερα επίπεδα βισφενόλης Α έχει πιθανότητες 7,2% να εμφανίσει καρδιαγγειακό νόσημα, ενώ ένας άνδρας με τριπλάσια ποσότητα βισφενόλης έχει πιθανότητα 10,2%. 

Για μια ακόμη φορά, το Αμερικανικό Χημικό Συμβούλιο, σύμφωνα με το Nature, αμφισβήτησε την αξιοπιστία της νέας μελέτης και επεσήμανε ορισμένες διαφοροποιήσεις σε σχέση με την πρώτη. Ορισμένοι επιστήμονες, από την πλευρά τους, εμφανίστηκαν επίσης επιφυλακτικοί, λέγοντας ότι και η νέα έρευνα δεν έδειξε με ποιο μηχανισμό η βισφενόλη Α συνδέεται με τις καρδιοπάθειες, απλώς κατέδειξε (με στατιστικές μεθόδους) ότι υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στην ουσία και στην καρδιά. Η κρατική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, ο αρμόδιος ρυθμιστικός φορέας, θεωρεί μέχρι στιγμής ασφαλή την ουσία, αλλά έχει δηλώσει ότι σύντομα θα ανανεώσει τις οδηγίες του, άγνωστο προς ποια κατεύθυνση.

Πηγή: ana-mpa.gr

 I was sitting on the deck overlooking the Red Sea. Israeli security officers (most who looked around 18 years old) had completed around two hours of questioning and searching me. They had pressed every sock and scarf with a security device, ripped open soap and had me strip extra layers. They asked me tons of questions–where are you going? Who do you know? Do you have a boyfriend? Is he Arab, Egyptian, Palestinian? Why do you live in Egypt? Why not Israel? What do you know about the ‘conflict’ here? What do you think? They quized me on Judaism,which I know nothing about.

Then they asked me to wait. Since they had asked for friends and families phone numbers I assumed they might be calling to verify my answers to questions or confirm I really had extended family in Tel Aviv.  An announcement played over the sound system, interrupting my break in the sunshine. First in Hebrew, then Arabic, then in English. It was something along the lines of, ” do not to be alarmed by gunshots because the Israeli security needs to blow up suspicious passanger luggage.”

I went inside to check on my bag. I had left it unattended, where they instructed. It was still there so I went back outside.

Moments later a man came outside and introduced himself as the manager on duty. And then, “I’m sorry but we had to blow up your laptop. “

What….all my client case notes and testimony, writing, pictures, music and applications. Years of work. NO!!!! What?? Are you insane?? What were you thinking? THAT’S ALL MY WORK!?

After much yelling, crying and frantic phone dialing (don’t be alarmed if I called you repeatedly this morning), he took me outside to see the wreckage. It turned out it hadn’t been quite blown up, but rather shot through with three bullets. We were able to extract the hard drive, seemingly unscaved. Thank goodness…

Security had never asked for my password. Was it my peeling Arabic stickers on the keyboard? Or something else during the questioning which set them off?

Toward the beginning of the search an officer began clicking through the photos on my camera.  She froze on a picture  of graffiti, which read “Fuck” scrawled next to the Jewish star of David. “Why do you have this picture?” She asked me rather aggressively. “Because I was disturbed by it too,” I answered. She didn’t press the subject but continued clicking…presumably looking at pictures from a photo exhibit about Israel’s January attack of Gaza.

Though I usually delete all my pictures when uploading, unluckily I had clicked save rather than delete when uploading this set and never got around to manually deleting on my camera. Whoops…

Among other suspicious item; an Arabic phrasebook, a journal entry that mentioned a Palestinian(yes, they even flipped through my journal), stamps from Syria, Qatar and the UAE, Palestinians in Palestine guidebook, and a map a friend had drawn with a main street in Jerusalem, the central bus station and my intended hostel. “Who are you meeting there?” They asked me.

Anyway I am in Jerusalem. Years of my life and my RLAP work is not destroyed. *sigh*. Insha’allah I will like Israel better tomorrow….

—

 I was sitting on the deck overlooking the Red Sea. Israeli security officers (most who looked around 18 years old) had completed around two hours of questioning and searching me. They had pressed every sock and scarf with a security device, ripped open soap and had me strip extra layers. They asked me tons of questions–where are you going? Who do you know? Do you have a boyfriend? Is he Arab, Egyptian, Palestinian? Why do you live in Egypt? Why not Israel? What do you know about the ‘conflict’ here? What do you think? They quized me on Judaism,which I know nothing about.

Then they asked me to wait. Since they had asked for friends and families phone numbers I assumed they might be calling to verify my answers to questions or confirm I really had extended family in Tel Aviv.  An announcement played over the sound system, interrupting my break in the sunshine. First in Hebrew, then Arabic, then in English. It was something along the lines of, ” do not to be alarmed by gunshots because the Israeli security needs to blow up suspicious passanger luggage.”

I went inside to check on my bag. I had left it unattended, where they instructed. It was still there so I went back outside.

Moments later a man came outside and introduced himself as the manager on duty. And then, “I’m sorry but we had to blow up your laptop. “

What….all my client case notes and testimony, writing, pictures, music and applications. Years of work. NO!!!! What?? Are you insane?? What were you thinking? THAT’S ALL MY WORK!?

After much yelling, crying and frantic phone dialing (don’t be alarmed if I called you repeatedly this morning), he took me outside to see the wreckage. It turned out it hadn’t been quite blown up, but rather shot through with three bullets. We were able to extract the hard drive, seemingly unscaved. Thank goodness…

Security had never asked for my password. Was it my peeling Arabic stickers on the keyboard? Or something else during the questioning which set them off?

Toward the beginning of the search an officer began clicking through the photos on my camera.  She froze on a picture  of graffiti, which read “Fuck” scrawled next to the Jewish star of David. “Why do you have this picture?” She asked me rather aggressively. “Because I was disturbed by it too,” I answered. She didn’t press the subject but continued clicking…presumably looking at pictures from a photo exhibit about Israel’s January attack of Gaza.

Though I usually delete all my pictures when uploading, unluckily I had clicked save rather than delete when uploading this set and never got around to manually deleting on my camera. Whoops…

Among other suspicious item; an Arabic phrasebook, a journal entry that mentioned a Palestinian(yes, they even flipped through my journal), stamps from Syria, Qatar and the UAE, Palestinians in Palestine guidebook, and a map a friend had drawn with a main street in Jerusalem, the central bus station and my intended hostel. “Who are you meeting there?” They asked me.

Anyway I am in Jerusalem. Years of my life and my RLAP work is not destroyed. *sigh*. Insha’allah I will like Israel better tomorrow….

—

 I was sitting on the deck overlooking the Red Sea. Israeli security officers (most who looked around 18 years old) had completed around two hours of questioning and searching me. They had pressed every sock and scarf with a security device, ripped open soap and had me strip extra layers. They asked me tons of questions–where are you going? Who do you know? Do you have a boyfriend? Is he Arab, Egyptian, Palestinian? Why do you live in Egypt? Why not Israel? What do you know about the ‘conflict’ here? What do you think? They quized me on Judaism,which I know nothing about.

Then they asked me to wait. Since they had asked for friends and families phone numbers I assumed they might be calling to verify my answers to questions or confirm I really had extended family in Tel Aviv.  An announcement played over the sound system, interrupting my break in the sunshine. First in Hebrew, then Arabic, then in English. It was something along the lines of, ” do not to be alarmed by gunshots because the Israeli security needs to blow up suspicious passanger luggage.”

I went inside to check on my bag. I had left it unattended, where they instructed. It was still there so I went back outside.

Moments later a man came outside and introduced himself as the manager on duty. And then, “I’m sorry but we had to blow up your laptop. “

What….all my client case notes and testimony, writing, pictures, music and applications. Years of work. NO!!!! What?? Are you insane?? What were you thinking? THAT’S ALL MY WORK!?

After much yelling, crying and frantic phone dialing (don’t be alarmed if I called you repeatedly this morning), he took me outside to see the wreckage. It turned out it hadn’t been quite blown up, but rather shot through with three bullets. We were able to extract the hard drive, seemingly unscaved. Thank goodness…

Security had never asked for my password. Was it my peeling Arabic stickers on the keyboard? Or something else during the questioning which set them off?

Toward the beginning of the search an officer began clicking through the photos on my camera.  She froze on a picture  of graffiti, which read “Fuck” scrawled next to the Jewish star of David. “Why do you have this picture?” She asked me rather aggressively. “Because I was disturbed by it too,” I answered. She didn’t press the subject but continued clicking…presumably looking at pictures from a photo exhibit about Israel’s January attack of Gaza.

Though I usually delete all my pictures when uploading, unluckily I had clicked save rather than delete when uploading this set and never got around to manually deleting on my camera. Whoops…

Among other suspicious item; an Arabic phrasebook, a journal entry that mentioned a Palestinian(yes, they even flipped through my journal), stamps from Syria, Qatar and the UAE, Palestinians in Palestine guidebook, and a map a friend had drawn with a main street in Jerusalem, the central bus station and my intended hostel. “Who are you meeting there?” They asked me.

Anyway I am in Jerusalem. Years of my life and my RLAP work is not destroyed. *sigh*. Insha’allah I will like Israel better tomorrow….

—

 Η σημερινή ιστορία θα μας πάει κάπου πιο μακριά από τη Λίμα που βρίσκομαι. Πάμε στη Νέα Ζηλανδία.

Από Αθήνα για Περού με αεροπλάνο είναι συνολικά μαζί με αναμονές για να αλλάξεις αεροπλάνο, κάπου 20 ώρες. Για να πας από Αθήνα προς Νέα Ζηλανδία θέλεις συνολικά 32 ώρες και αλλάζεις το λιγότερο 3 αεροπλάνα. Το πιο μακρινό σημείο από την Ελλάδα. Μαζί με την αλλαγή της ώρας θέλεις δύο 24ωρα μέσα στο νερό.

Αυτή τη διαδρομή έκανα πέρυσι τον Αύγουστο και μάλιστα σε ένα μήνα δύο φορές. Σε ένα ταξίδι που δεν υπήρχε στο πλάνο του godimitris.

Κάθε χρόνο εκατοντάδες παιδιά Ελλήνων της Διασποράς έχουν το δικαίωμα να έρθουν στην Ελλάδα για 20 μέρες σε κατασκηνώσεις. Χρόνια τώρα συμβαίνει αυτό. Και για να είμαι ειλικρινής, ίσως το μόνο καλό που κάνει η Ελληνική Πολιτεία για τους Ελληνες μετανάστες.

Δυστυχώς πολλοί Ελληνες του εξωτερικού δεν το γνωρίζουν και οι ελληνικές πρεσβείες στην πλειοψηφία τους δεν ενημερώνουν τους απόδημούς μας. Ετσι παρατηρείται το φαινόμενο πολλά παιδιά να πηγαίνουν και να ξαναπηγαίνουν σε αυτές τις κατασκηνώσεις και κάποια άλλα παιδιά να μένουν απέξω.

Διαπίστωσα επίσης ότι η όλη υπόθεση μέχρι πρόσφατα λειτουργούσε σαν ένα κλειστό σύστημα ημετέρων. Λίγοι το ήξεραν και άρα οι ίδιοι εκμεταλλεύονταν αυτή την ευκαιρία.

Επίσης το άλλο έγκλημα, που ευτυχώς τα τελευταία χρόνια σταμάτησε, είναι το εξής: Το υπουργείο Εξωτερικών εγκρίνει κάθε χρόνο ένα συγκεκριμένο ποσό για τη συγκεκριμένη δαπάνη. Γίνονται διαγωνισμοί και κάποιες εταιρείες αναλαμβάνουν να βγάλουν τα αεροπορικά εισιτήρια αλλά και να καλύψουν τα έξοδα διαμονής και διατροφής των παιδιών. Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά.

Όταν ανέλαβε υφυπουργός ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Κασσίμης και μέχρι τότε ας πούμε ότι το συγκεκριμένο ποσό του υπουργείου Εξωτερικών ήταν ένα εκατομμύριο ευρώ και τα παιδιά που συμμετείχαν ας πούμε ότι ήταν 100.

Αυτό που ανακάλυψε ο κ. Κασσίμης ήταν ότι με το ίδιο ποσό θα μπορούσαν να πάνε περισσότερα παιδιά. Ετσι επί της θητείας του, τα παιδιά που συμμετείχαν στις κατασκηνώσεις σχεδόν διπλασιάστηκαν, με τα έξοδα να παραμένουν στο αρχικό ποσό.

Τι γινόταν δηλαδή. Κάποιοι είτε επί ΠΑΣΟΚ είτε επί ΝΔ εκμεταλλεύονταν αυτό το κονδύλι για δικό τους όφελος. Κάποιοι έτρωγαν χρήματα στην πλάτη πολλών ελληνόπουλων που στερήθηκαν ίσως την μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν την πατρίδα τους.

Δε σας μπλέκω με νούμερα. Πως λοιπόν ο κ. Κασσίμης κατάφερε να μπουν στις λίστες περισσότερα παιδιά χωρίς να αυξηθούν τα έξοδα; Γι’ αυτό και ειλικρινά βγάζω το καπέλο σε αυτόν τον πολιτικό, ο οποίος χωρίς τυμπανοκρουσίες και με συνέπεια και ήθος, έκανε σημαντικό έργο για τους απόδημους Ελληνες. Δυστυχώς για την ελληνική πολιτική ο κ. Κασσίμης δεν κατόρθωσε στις φετινές εκλογές να βγει βουλευτής. Ο κ. Κασσίμης πλήρωσε το τίμημά του να είναι χαμηλών τόνων. Και εμείς με τη σειρά μας πληρώνουμε το τίμημα να έχουμε λιγότερους καλούς πολιτικούς στη Βουλή γιατί παρασυρόμαστε από τις κορώνες «πολιτικών» που μπορεί έργο να μην προσφέρουν, αλλά τα καταφέρνουν επικοινωνιακά. Είμαστε ό,τι ψηφίζουμε…

Για να μην παρεξηγηθώ, όσοι παρακολουθείτε εκατοντάδες μέρες τώρα το godimitris, θα έχετε καταλάβει ότι δεν είμαι με το μέρος κανενός. Γράφω πάντα την αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι. Οσο κόντρα κι αν πάει στο σύστημα.  Δεν εκθειάζω τον κ. Κασσίμη γιατί έχω κάποια ιδιαίτερη σχέση μαζί του. Γράφω αυτά που αντικειμενικά είδα, διασταύρωσα και συμπέρανα ότι είναι σωστά.

Ελπίζω η νέα ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών να συνεχίσει το σύστημα του κ. Κασσίμη και αν γίνεται η ελληνική Πολιτεία να μην κάνει περικοπές σε αυτό το τόσο πολύτιμο πρόγραμμα που φέρνει παιδιά ελληνόπουλα σε επαφή με την πατρίδα. Υπόσχομαι ότι θα παρακολουθήσω τους αριθμούς των παιδιών και τα κονδύλια και αν δω κάτι στραβώ θα το γράψω, με όποιο κόστος.

Ετσι λοιπόν, μια μέρα του Ιούλη πέρυσι, ο κ. Κασσίμης με κάλεσε στο γραφείο του. Ο κ. Κασσίμης παρακολουθεί την περιπλάνησή μου και ως δημοσιογράφος εκτιμά αυτή την προσπάθεια. Γνωρίζει επίσης ότι οικονομικά δεν έχω καμία άνεση για ταξίδια και έτσι μου πρότεινε να βρεθώ στη μακρινή Νέα Ζηλανδία να παραλάβω μια ομάδα παιδιών και να τα συνοδεύσω στην Αθήνα. «Θέλω να πας γιατί είναι μια ευκαιρία για να δεις και τους Ελληνες από την άλλη πλευρά της Γης», μου είπε.

Kaum eine andere historische Gestalt hat die Gemüter so bewegt wie Alexander der Große. Im Jahr 323 v. Chr. starb er im Alter von nur 32 Jahren. Sein kurzes Leben und seine Persönlichkeit, sein legendärer Feldzug durch das riesige Persische Reich, sein unermessliches Wirken und Nachwirken haben in mehr als zweitausend Jahren unzählige Geschichten und Legenden hervorgerufen. Die Ausstellung "Alexander der Große und die Öffnung der Welt. Asiens Kulturen im Wandel" folgt dem Zug des makedonischen Königs Alexander bis nach Zentralasien und führt dem Besucher die dadurch ausgelösten kulturellen, wirtschaftlichen und gesellschaftlichen Umbrüche vor Augen.

Im Oktober 2009 eröffnen die Reiss-Engelhorn-Museen Mannheim gemeinsam mit der Eurasien-Abteilung des Deutschen Archäologischen Instituts und in Zusammenarbeit mit namhaften internationalen Partnerinstitutionen sowie unterstützt von der Landesbank Baden-Württemberg diese große Sonderausstellung.

Anhand einzigartiger und erstaunlicher Kunstobjekte aus Zentralasien, darunter Top-Exponate aus dem Nationalmuseum der Antike Tadschikistans und dem Nationalmuseum Afghanistans in Kabul, veranschaulicht die Ausstellung die Öffnung der damals bekannten Welt(en) durch Alexander den Großen. Zusammen mit den Leihgaben aus den großen europäischen Museen, wie z.B. dem Louvre, dem British Museum, der Eremitage und den Berliner Museen Preußischer Kulturbesitz, bilden sie eine einzigartige Zusammenschau, die nicht nur Einblicke in den Osten des Alexanderreiches, sondern auch in die Kulturen vor und nach Alexanders Eroberungszug bieten. Viele der in der Ausstellung versammelten Funde sind europaweit erstmalig zu sehen.

Infos: http://www.alexander-der-grosse-2009.de

Δεν νομίζω πως χωρούν ιδιαίτερα σχόλια..